(Sungai Tengah, 6hb) Berhubung kejadian pada 4 April 2026 melibatkan pelajar-pelajar Institut Pendidikan Guru Negeri Perlis yang menjalankan aktiviti kayak di Pantai Merdeka, Kedah sehingga mengakibatkan dua pelajar asal Sarawak lemas, Datuk Dr. Ng Boon Seng, Presiden Persatuan Cina Daerah Simunjan merangkap Presiden Persatuan Perniagaan Cina Sungai Tengah, hari ini mengeluarkan kenyataan tegas bahawa insiden ini sama sekali bukan kemalangan biasa, sebaliknya berpunca daripada kecuaian manusia.
Beliau merakamkan ucapan takziah yang paling mendalam kepada dua mangsa – Lin Jia Cheng (21 tahun, Kuching) dan Lin Ling Xiang (20 tahun, Sibu), serta menyampaikan simpati yang mendalam kepada keluarga mereka.
"Ibu bapa bersusah-payah menghantar anak-anak ke institut perguruan dengan harapan mereka akan menjadi pendidik yang baik, akhirnya kehilangan nyawa dalam satu aktiviti yang sepatutnya tidak berlaku. Pukulan sebegini terlalu berat untuk ditanggung."
Ng Boon Seng menyatakan, berdasarkan maklumat yang telah didedahkan setakat ini, terdapat beberapa kecuaian manusia yang serius dalam insiden ini:
· Aktiviti tidak dimaklumkan kepada agensi penguatkuasaan maritim;
· Walaupun keadaan laut buruk (ombak besar, arus deras), aktiviti tetap diteruskan;
· Tiada mekanisme penyelamatan profesional, menyebabkan pelajar gagal diselamatkan apabila terperangkap dalam jaring nelayan.
"Ini bukan insiden tidak dijangka, tetapi hasil daripada rentetan keangkuhan serta kecuaian prosedur."
Masalah wujud 36 tahun lalu, kenapa masih meragut nyawa?
Ng Boon Seng secara terus terang menyatakan bahawa risiko aktiviti luar seperti ini dalam latihan perguruan sudah wujud sejak 36 tahun lalu. Beliau memetik pengalaman seorang bekas peserta latihan laut yang terlibat 36 tahun lalu: "Semasa latihan di laut ketika itu juga sangat berbahaya, sehingga kini masih terasa trauma."
Beliau mengemukakan soalan tegas:
"Selama 36 tahun ini, adakah Kementerian Pendidikan tidak sedar akan risikonya, atau sebenarnya tahu tetapi memilih untuk tidak mengubah?"
"Mengapa setiap kali berlaku kematian baru hendak kaji, tapi akhirnya tiada apa yang berubah?"
"Hanya jadi guru, kenapa perlu dilatih seolah-olah mahu ke tempat bahaya? Jadi guru, perlu ke latihan seperti ini?"
"Mendidik bakal guru, kenapa letak pelajar dalam persekitaran berbahaya? Jadi pendidik, perlu ke korbankan nyawa untuk pengalaman?"
Ng Boon Seng turut menekankan bahawa aktiviti perkhemahan di kawasan berbukit dalam program latihan perguruan juga mempunyai risiko nyata, termasuk ancaman haiwan liar, cuaca yang tidak menentu dan kesukaran komunikasi serta penyelamatan. Beliau menegaskan: "Tanpa jaminan keselamatan sepenuhnya, aktiviti sebegini bukanlah latihan, tapi mempertaruhkan nyawa pelajar."
Lima tuntutan: Mesti ada yang bertanggungjawab, jangan 'siasat diri sendiri'
Ng Boon Seng mengemukakan lima tuntutan jelas:
Satu, tubuh Jawatankuasa Siasatan Bebas
Tidak boleh Kementerian Pendidikan atau pihak sekolah menyiasat sendiri, mesti libatkan agensi maritim, pakar keselamatan luar serta wakil keluarga mangsa.
Dua, dedahkan laporan siasatan secara menyeluruh
Perlu perjelaskan rantaian keputusan: siapa meluluskan? Siapa menilai risiko? Siapa berada di lokasi tetapi tidak menghalang?
Tiga, kuatkuasakan pertanggungjawaban terus dan tindakan disiplin
Dari penganjur, pengiring hingga ke pihak kelulusan dan penyelia perlu dipertanggungjawabkan sepenuhnya.
Empat, hentikan fenomena 'tiada siapa bertanggungjawab'
"Sehingga kini tiada seorang pun dipertanggungjawabkan. Hanya wujud 'siasatan dalaman', tetapi tiada nama didedahkan, tiada penggantungan tugas, tiada penelitian bebas."
Beliau menegaskan: "Setiap kali tragedi berlaku, kita dengar perkara sama — siasatan, kajian semula, perkemas SOP. Tetapi soalnya — selepas itu? Jika tiada harga yang dibayar, sistem tidak akan berubah."
Lima, gesa Gabungan Guru-guru masuk campur pantau
Minta Gabungan Guru mewakili ibu bapa dan pendidik bersuara, teruskan pemantauan terhadap perkembangan pertanggungjawaban.
Ng Boon Seng menegaskan dengan serius, dua pelajar muda dari Sarawak itu sepatutnya mempunyai masa depan yang cerah, namun maut akibat deretan kesilapan yang sepatutnya boleh dielakkan.
"Mereka bukan mati di laut, tetapi mati kerana keangkuhan dan kecuaian dalam sistem."
"Menuntut pertanggungjawaban bukan untuk mencari kambing hitam, tetapi untuk menetapkan asas. Jika kali ini pun tiada sesiapa benar-benar dipertanggungjawabkan, ia bermakna memberitahu semua pihak: jika berlaku insiden, tiada akibat yang perlu ditanggung."
Akhirnya, beliau menggesa Kementerian Pendidikan mengkaji sepenuhnya keperluan aktiviti-aktiviti berkaitan:
"Tolong hentikan penganjuran projek berisiko tinggi yang tiada kaitan dengan objektif pengajaran. Pelajar hadir untuk belajar, bukannya mempertaruhkan nyawa."
"Hari ini kayak, esok mungkin perkhemahan, mendaki atau aktiviti luar sekolah lain — yang berbeza hanya bentuknya, tetapi tragedi tetap berulang."
"Kita tidak boleh terus menyesal selepas kehilangan, apatah lagi berulang kali menutup kecuaian dengan 'kesal'. Jika tidak berubah, mangsa seterusnya mungkin anak orang lain."
Beliau merakamkan ucapan takziah yang paling mendalam kepada dua mangsa – Lin Jia Cheng (21 tahun, Kuching) dan Lin Ling Xiang (20 tahun, Sibu), serta menyampaikan simpati yang mendalam kepada keluarga mereka.
"Ibu bapa bersusah-payah menghantar anak-anak ke institut perguruan dengan harapan mereka akan menjadi pendidik yang baik, akhirnya kehilangan nyawa dalam satu aktiviti yang sepatutnya tidak berlaku. Pukulan sebegini terlalu berat untuk ditanggung."
· Aktiviti tidak dimaklumkan kepada agensi penguatkuasaan maritim;
· Walaupun keadaan laut buruk (ombak besar, arus deras), aktiviti tetap diteruskan;
· Tiada mekanisme penyelamatan profesional, menyebabkan pelajar gagal diselamatkan apabila terperangkap dalam jaring nelayan.
"Ini bukan insiden tidak dijangka, tetapi hasil daripada rentetan keangkuhan serta kecuaian prosedur."
Masalah wujud 36 tahun lalu, kenapa masih meragut nyawa?
Ng Boon Seng secara terus terang menyatakan bahawa risiko aktiviti luar seperti ini dalam latihan perguruan sudah wujud sejak 36 tahun lalu. Beliau memetik pengalaman seorang bekas peserta latihan laut yang terlibat 36 tahun lalu: "Semasa latihan di laut ketika itu juga sangat berbahaya, sehingga kini masih terasa trauma."
Beliau mengemukakan soalan tegas:
"Selama 36 tahun ini, adakah Kementerian Pendidikan tidak sedar akan risikonya, atau sebenarnya tahu tetapi memilih untuk tidak mengubah?"
"Mengapa setiap kali berlaku kematian baru hendak kaji, tapi akhirnya tiada apa yang berubah?"
"Hanya jadi guru, kenapa perlu dilatih seolah-olah mahu ke tempat bahaya? Jadi guru, perlu ke latihan seperti ini?"
"Mendidik bakal guru, kenapa letak pelajar dalam persekitaran berbahaya? Jadi pendidik, perlu ke korbankan nyawa untuk pengalaman?"
Ng Boon Seng turut menekankan bahawa aktiviti perkhemahan di kawasan berbukit dalam program latihan perguruan juga mempunyai risiko nyata, termasuk ancaman haiwan liar, cuaca yang tidak menentu dan kesukaran komunikasi serta penyelamatan. Beliau menegaskan: "Tanpa jaminan keselamatan sepenuhnya, aktiviti sebegini bukanlah latihan, tapi mempertaruhkan nyawa pelajar."
Lima tuntutan: Mesti ada yang bertanggungjawab, jangan 'siasat diri sendiri'
Ng Boon Seng mengemukakan lima tuntutan jelas:
Satu, tubuh Jawatankuasa Siasatan Bebas
Tidak boleh Kementerian Pendidikan atau pihak sekolah menyiasat sendiri, mesti libatkan agensi maritim, pakar keselamatan luar serta wakil keluarga mangsa.
Dua, dedahkan laporan siasatan secara menyeluruh
Perlu perjelaskan rantaian keputusan: siapa meluluskan? Siapa menilai risiko? Siapa berada di lokasi tetapi tidak menghalang?
Tiga, kuatkuasakan pertanggungjawaban terus dan tindakan disiplin
Dari penganjur, pengiring hingga ke pihak kelulusan dan penyelia perlu dipertanggungjawabkan sepenuhnya.
Empat, hentikan fenomena 'tiada siapa bertanggungjawab'
"Sehingga kini tiada seorang pun dipertanggungjawabkan. Hanya wujud 'siasatan dalaman', tetapi tiada nama didedahkan, tiada penggantungan tugas, tiada penelitian bebas."
Beliau menegaskan: "Setiap kali tragedi berlaku, kita dengar perkara sama — siasatan, kajian semula, perkemas SOP. Tetapi soalnya — selepas itu? Jika tiada harga yang dibayar, sistem tidak akan berubah."
Lima, gesa Gabungan Guru-guru masuk campur pantau
Minta Gabungan Guru mewakili ibu bapa dan pendidik bersuara, teruskan pemantauan terhadap perkembangan pertanggungjawaban.
Ng Boon Seng menegaskan dengan serius, dua pelajar muda dari Sarawak itu sepatutnya mempunyai masa depan yang cerah, namun maut akibat deretan kesilapan yang sepatutnya boleh dielakkan.
"Mereka bukan mati di laut, tetapi mati kerana keangkuhan dan kecuaian dalam sistem."
"Menuntut pertanggungjawaban bukan untuk mencari kambing hitam, tetapi untuk menetapkan asas. Jika kali ini pun tiada sesiapa benar-benar dipertanggungjawabkan, ia bermakna memberitahu semua pihak: jika berlaku insiden, tiada akibat yang perlu ditanggung."
Akhirnya, beliau menggesa Kementerian Pendidikan mengkaji sepenuhnya keperluan aktiviti-aktiviti berkaitan:
"Tolong hentikan penganjuran projek berisiko tinggi yang tiada kaitan dengan objektif pengajaran. Pelajar hadir untuk belajar, bukannya mempertaruhkan nyawa."
"Hari ini kayak, esok mungkin perkhemahan, mendaki atau aktiviti luar sekolah lain — yang berbeza hanya bentuknya, tetapi tragedi tetap berulang."
"Kita tidak boleh terus menyesal selepas kehilangan, apatah lagi berulang kali menutup kecuaian dengan 'kesal'. Jika tidak berubah, mangsa seterusnya mungkin anak orang lain."