Perdana Menteri Jepun, Kishida Sanae, telah mengetuai Parti Liberal Demokratik (LDP) meraih kemenangan bersejarah dalam pilihan raya Dewan Rendah pada 8hb, memperoleh majoriti mutlak secara bersendirian. Mengenai perkara ini, bekas Ketua Editor Global Times, Hu Xijin berkata, ini adalah “pendapat awam yang bodoh”, dan konfrontasi strategik antara China dan Jepun telah pun terbentuk. Hu Xijin turut menyatakan, "Negara Jepun pada dasarnya sudah hancur," “Jepun hanyalah watak kecil di luar platform arus perdana hubungan China dengan kuasa besar dunia, kini ia sudah sama seperti Filipina”.
Pada petang 9hb, Hu Xijin memuat naik artikel di Weibo peribadinya, menyatakan beliau melihat terdapat netizen yang berpendapat bahawa kemenangan besar Kishida Sanae dan LDP mewakili pendapat rakyat Jepun. Hu Xijin berkata, "Sudah semestinya, keputusan pilihan raya adalah suara rakyat, tapi suara itu mungkin bodoh. Kishida Sanae baru empat bulan menjawat jawatan, sokongan untuk LDP jauh lebih rendah daripada tahap populariti beliau sendiri; tiba-tiba saja, dengan sedikit pujukan, lebih dua pertiga kerusi diberikan kepada LDP oleh pengundi, masyarakat mana yang stabil dan optimis akan bertindak sepakat seperti kumpulan kambing yang tiba-tiba digiring ke satu arah begini?”
Bagi pihak yang berkata kemenangan besar Kishida dan LDP sebahagiannya berpunca daripada sekatan kuat Beijing terhadap Jepun, Hu Xijin berkata, “China mustahil mempengaruhi keputusan pilihan raya Jepun dari luar, bahkan perkembangan pilihan raya di Taiwan pun kita masih belum dapat kawal apatah lagi pilihan raya Jepun.”
Beliau menyatakan, tindakan China mengenakan sekatan terhadap Kishida Sanae dan Jepun di bawah pentadbirannya adalah sangat perlu. “Kita sedang menetapkan peraturan, melakar garisan merah. Setelah kemenangan besar Kishida Sanae, kemungkinannya tindakan beliau dalam isu Taiwan akan lebih terkawal kerana beliau pernah merasakan kesan sekatan China. Tanpa itu, sikapnya yang melampau mungkin akan lebih bertambah.”
Hu Xijin menjelaskan, konfrontasi strategik antara China-Jepun sudah terbentuk, dan situasi ini adalah krisis besar bagi Jepun, sementara bagi China ia cuma sebahagian daripada strategi, “biarkan saja”, selagi kedua-dua pihak tidak berperang, itu batasannya. Jika Jepun berani mara dan berlaku konflik ketenteraan dengan China, "kita akan menghukumnya dengan keras".
Jepun Cemburu Kebangkitan China
“Bagi saya, Jepun pada dasarnya sudah hancur, bukan sahaja mengalami penuaan penduduk yang serius, malah jumlah penduduknya pun kecil. Mereka membenci China kerana takut dengan kekuatan China, takutkan balasan daripada China; selain itu, cemburu dengan kemajuan ekonomi dan teknikal China”; “Pengundi-pengundi mengangkat Kishida Sanae yang bersifat populis kerana 'karisma peribadi' beliau dan menyerahkan negara kepada pemimpin yang jelas bersifat ekstrem, punca utamanya ialah keseluruhan masyarakat Jepun kini panik, seperti tikus yang panik mencari penawar.”
Beliau menegaskan akhirnya, “Apa yang penting, China perlu mengembangkan teknologi baharu, selesaikan masalah sendiri dengan bersungguh-sungguh, terus perkuatkan pertahanan negara, manakala Jepun hanyalah watak kecil di luar platform arus perdana hubungan China dengan kuasa besar dunia, kini ia sudah sama seperti Filipina.”