(Jakarta Bloomberg) Kerajaan Indonesia memutuskan untuk menarik balik tunai sebanyak 75 trilion rupiah Indonesia (kira-kira S$5.77 bilion) yang sebelum ini dirancang untuk dimasukkan ke dalam bank-bank milik negara, selepas penilaian Kementerian Kewangan menunjukkan bahawa memindahkan dana ini ke bank negara kurang memberi impak terhadap pertumbuhan kredit.
Menurut Menteri Kewangan Indonesia, Purba Yani pada 2 Januari semasa menghadiri upacara pembukaan pasaran saham di Jakarta, dana tersebut akan diagihkan semula kepada kerajaan pusat dan kerajaan tempatan, serta akan terus digunakan untuk aktiviti ekonomi. Ini tidak akan memberi kesan kepada jumlah pengedaran wang, malah mampu memberi kesan gandaan ekonomi yang positif.
Sejak empat bulan menjawat jawatan, Purba Yani telah memasukkan wang simpanan kerajaan sebanyak 276 trilion rupiah Indonesia ke dalam enam buah bank milik negara, dengan tujuan menggalakkan bank untuk menambah kredit dan merangsang pertumbuhan ekonomi. Kerajaan kebiasaannya menggunakan tunai untuk keperluan kecairan, termasuk perbelanjaan kecemasan serta menampung defisit bajet.
Beliau menyatakan bahawa dana yang dimasukkan ke bank negara sebelum ini memberi kesan rangsangan terhadap pertumbuhan pinjaman yang "tidak seperti dijangka", terutamanya disebabkan oleh kekurangan kerjasama dengan dasar bank pusat.
Bank Pusat Indonesia pernah menyatakan bahawa kelemahan pinjaman pada tahun lalu adalah disebabkan oleh kekangan dari segi permintaan, bukannya keupayaan bank untuk memberi pinjaman. Bank pusat juga meramalkan pertumbuhan pinjaman sepanjang tahun 2025 akan menghampiri had bawah sasaran 8% hingga 11%. Bank pusat memaklumkan bahawa disebabkan oleh kos pinjaman yang tinggi, syarikat-syarikat masih bersikap berhati-hati dan cenderung bergantung kepada pembiayaan dalaman.
Rakan Kongsi Kanan SGMC Capital, Mohit, berpendapat bahawa mengalihkan dana daripada bank negara ke perbelanjaan fiskal akan membantu merangsang pertumbuhan ekonomi, kerana perbelanjaan kerajaan lazimnya membawa kesan pengganda ekonomi yang lebih besar berbanding kecairan tidak aktif dalam sistem perbankan.